Cabo de Gata met de auto: wilde stranden aan het einde van de weg

Met de auto naar Cabo de Gata

Vanaf de Costa del Sol is dit een echte roadtrip: zo'n 230 km en tweeënhalf uur vanaf Málaga over de A-7, eerder drieënhalf vanaf Marbella. De snelweg loopt oostwaarts langs Motril en de plastic zee van kassen bij Almería; verlaat hem bij de afslagen richting Retamar en Cabo de Gata om het park in te rijden via de AL-3115, de lokale weg die langs de zoutpannen naar de vuurtoren voert. Voor San José, Rodalquilar en Las Negras blijf je iets langer op de A-7 en sla je af bij Níjar. Twee praktische tips: tank vol voordat je de snelweg verlaat, want in het park zijn tankstations schaars, en download offline kaarten — het bereik valt weg in de valleien. Het kan in één heel lange dag, maar het park verdient minstens een overnachting.

Waar je parkeert

De dorpen zijn het makkelijke deel: San José, Las Negras, La Isleta del Moro en Rodalquilar hebben gratis onverharde terreinen aan de rand, en buiten de zomer hoef je zelden rondjes te rijden. De beroemde stranden zijn strenger. In juli en augustus gaat de weg naar Genoveses en Mónsul dicht voor auto's zodra de kleine parkeerterreinen vol zijn — vaak al halverwege de ochtend — en rijdt er in plaats daarvan een pendelbus vanuit San José. Playa de los Muertos, bij Carboneras aan de noordpunt van het park, heeft parkeerstroken langs de klifweg en daarna een steile afdaling van 15–20 minuten: draag stevige schoenen en neem water mee, want op het strand is helemaal niets. Parkeer overal alleen op de aangegeven terreinen — in het natuurpark worden auto's in de berm echt bekeurd.

Stranden waar geen touringcar ooit komt

Hiervoor heb je die auto. Playa de los Genoveses is een brede boog van zand tegen de duinen, zonder één gebouw in zicht; Mónsul, iets verderop langs dezelfde geëgaliseerde zandweg vanuit San José, is dat strand met die enorme zwarte lavarots waar filmploegen steeds naar terugkeren. Een compacte auto kan de weg prima aan als je rustig rijdt. Voorbij het dorp Cabo de Gata klimt de weg naar de vuurtoren en de Arrecife de las Sirenas — vulkanische naalden die uit turquoise water oprijzen, op hun mooist in het late middaglicht. In het noorden beloont Cala de Enmedio een half uur kustwandelen vanaf Agua Amarga, en Playa de los Muertos verdedigt jaar na jaar zijn plek op de lijstjes met onwaarschijnlijk helder water boven lichte kiezels.

Meer dan stranden: mijnen, zoutpannen en uitzichtpunten

Het binnenland is de halve show. Boven Rodalquilar liggen de roestkleurige ruïnes van een verlaten goudmijncomplex in een vulkanische caldera — je rijdt er bijna tot aan de oude ertstrechters en wandelt er zo tussendoor. De zoutpannen achter Playa de Cabo de Gata produceren nog altijd zout en de lagunes trekken een groot deel van het jaar flamingo's; er staan vogelkijkhutten pal naast de weg. Stop tussen La Isleta del Moro en Rodalquilar bij de Mirador de la Amatista, het mooiste kustuitzicht van de hele lus. En net buiten het park is Níjar een stop waard voor de pottenbakkerijen en handgeweven jarapa-kleden — een goed alternatief voor een te winderige dag.

Wanneer ga je

Lente en herfst zijn perfect: de zee blijft tot ver in oktober zwembaar, de stranden lopen leeg en het licht wordt goud. De zomer kan, als je drukte op de topstranden, echte hitte en de rijbeperkingen op de weg naar Genoveses–Mónsul accepteert. De winter is het lokale geheim: dit is de droogste hoek van Europa, dus de kans op milde, zonnige dagen en baaien voor jou alleen is groot. In elk seizoen geldt: begin stranddagen vroeg — de kleine parkeerterreinen belonen de eerste auto's en de levante-wind steekt 's middags graag op. Fotografen plannen de zonsondergang bij Mónsul en de vroege ochtend bij de zoutpannen.

Waar je eet

Hier eet je eenvoudig en met zeezicht. Alle vissersdorpen hebben pretentieloze restaurants waar de vangst van de dag de kaart bepaalt — La Isleta del Moro en Las Negras zijn veilige keuzes voor een lange lunch met gegrilde vis, en Agua Amarga heeft het net iets verfijndere aanbod. San José, de hoofdplaats van het park, biedt de meeste keus plus supermarkten voor picknickvoorraad — en die telt hier: de mooiste stranden hebben geen strandtent, geen ligbedden en geen schaduw, dus een koelbox in de kofferbak is je slimste bagage. In het binnenland serveren de dorpsrestaurants van Níjar stevige Almeriaanse kost tegen dorpsprijzen.

Goed te combineren met

De afstand vanaf de Costa del Sol maakt een lus de slimste keuze. Blijf een of twee nachten in het park en rijd binnendoor terug via de A-92, langs de badlands van de Tabernas-woestijn — de enige echte woestijn van Europa, compleet met oude westernfilmsets — en verder richting Granada voor het Alhambra als tweede hoogtepunt, of omhoog naar de Sierra Nevada in dezelfde richting. Blijf je liever aan de kust, breek de terugrit dan in Nerja. Hoe dan ook past Cabo de Gata het best bij één grote tussenstop in plaats van veel kleine.