Caminito del Rey met de auto vanaf Málaga: zo pak je het slim aan

Met de auto vanaf de Costa del Sol

Vanaf Málaga is het zo'n 65 km en een uur rijden: neem de A-357 landinwaarts richting Campillos en volg de bruine borden van de Caminito del Rey naar Ardales voor de noordelijke toegang, of sla eerder af richting Álora en El Chorro voor het zuidelijke uiteinde. Vanaf Marbella snijd je binnendoor via de A-355 langs Coín en kom je bij Cártama op de A-357 uit — in totaal ongeveer anderhalf uur. De mooie binnenweg is de MA-5403 van Álora naar El Chorro: smal, bochtig en volledig geasfalteerd, met olijfgaarden en de spoorlijn als gezelschap. Hoe je ook komt, het laatste stuk slingert door echt bergland, dus reken wat marge: te laat komen voor een ticket met tijdslot is de ene fout die dit uitje niet vergeeft.

Noordelijke of zuidelijke ingang?

Het pad is strikt eenrichting, van noord naar zuid, en de twee uiteinden liggen over de weg ver uit elkaar — dat is de logistieke kern van het bezoek. De meeste automobilisten parkeren aan de noordkant (Ardales), waar ruime gratis parkeerterreinen langs de MA-444 liggen, bij de restaurants en het informatiepunt, en lopen dan het toegangspad naar de controlepost. Het alternatief is parkeren bij station El Chorro aan de zuidkant, waar het gratis terrein precies ligt waar de wandeling eindigt, en eerst met de pendelbus naar het startpunt rijden. De pendelbus rijdt de hele dag tussen de twee uiteinden; waar je de auto ook neerzet, je gebruikt hem één keer. Parkeren is hier naar Andalusische maatstaven echt makkelijk — kom alleen ruim voor je tijdslot aan.

Tickets en de wandeling zelf

De toegang is beperkt en de tijdsloten raken uitverkocht, zeker in weekends en in het voorjaar — boek vooraf online en behandel je starttijd als een vliegtuigvertrek. De volledige route is zo'n 7–8 km inclusief de toegangspaden: ruwweg drie uur wandelen, in één richting, zonder weg terug zodra je binnen bent. Het beroemde stuk zijn de loopbruggen die tegen de wanden van de Desfiladero de los Gaitanes zijn geschroefd, ruim 100 meter boven de rivier de Guadalhorce, met het glazen balkon en de hangbrug tegen het einde als adrenalinemomenten. Helmen krijg je bij de ingang. Het is geen klimtocht — iedereen met een redelijke conditie redt het — maar er is geen schaduw en geen waterverkoop onderweg, en bij harde wind of zware regen gaat het pad dicht: check de voorspelling voordat je vertrekt.

Rond de kloof: wat de auto mogelijk maakt

Bustours doen het pad en vertrekken weer; met een auto wordt de omgeving de tweede helft van je dag. Op vijf minuten van de noordelijke ingang liggen de turquoise stuwmeren van de Guadalhorce en de Conde de Guadalhorce, met picknickplekken onder de dennen en kleine strandjes — een duik na de wandeling is hier het lokale ritueel. De Mirador de las Tres Presas vat de drie stuwdammen in één panorama samen. Via een bewegwijzerd zijweggetje klim je naar Bobastro, waar rebellen in de negende eeuw een kerk rechtstreeks uit de rots hakten. Ardales zelf is een echt wit dorp met een kasteelruïne, en Álora, aan de zuidelijke aanrijroute, heeft er ook een — allebei rustige, ontoeristische lunchstops.

De beste tijd om te gaan

Lente en herfst zijn ideaal: mild wandelweer, groene heuvels en volle stuwmeren. De winter wordt onderschat — in het binnenland van Málaga zijn heldere, frisse dagen eerder regel dan uitzondering en is de kloof op zijn rustigst, al vliegen de weekendsloten er nog steeds uit. In de zomer is het pad schaduwloos en wordt het binnenland serieus heet: boek het vroegste tijdslot, wandel in de ochtendkoelte en breng de middag door aan de meren. Het ochtendlicht is toevallig ook het mooist voor foto's in de kloof. Houd in elk seizoen de voorspelling in de gaten: sluitingen wegens wind worden op de dag zelf beslist, en het is een lange rit om bij het hek rechtsomkeert te maken.

Waar je eet en tankt

Bij de noordelijke toegang zit een cluster no-nonsense wegrestaurants — druk tijdens de lunch, prima voor een bord gegrild vlees na de wandeling — en rond station El Chorro aan de zuidkant een paar relaxte bar-restaurants. Wil je het rustiger, rijd dan naar Ardales of Álora en eet waar de dorpelingen eten; beide dorpen hebben bovendien een tankstation, wat het merengebied zelf niet heeft. Liever picknicken? Sla je voorraad in voordat je de kust verlaat en claim een houten tafel aan het water — de schaduwrijke recreatiezones rond de stuwmeren zijn er precies voor gemaakt.

Goed te combineren met

De Caminito ligt in een driehoek van eersteklas binnenlandstops. El Torcal de Antequera, met zijn surrealistische karstformaties, ligt op zo'n 40 minuten en combineert perfect met een vroeg tijdslot op het pad. Ronda met zijn kloof — het andere grote verticale spektakel van de provincie — ligt ongeveer een uur naar het westen, en Setenil de las Bodegas, het dorp dat onder de overhangende rots is gebouwd, een klein stukje verder. Het pad in de ochtend en een van deze plekken in de middag: precies het soort dag waarvoor een huurauto is uitgevonden.