Autoverhuur in Granada.

Granada ligt waar de vlakte van de Vega de Sierra Nevada raakt, en die ligging verklaart zowel waarom de stad dagen te voet verdient als waarom een auto zich terugverdient zodra je haar verlaat. Het Alhambra, de Albaicín en de kathedraalbuurt vormen een compacte, steile wandelstad. Alles wat echt bijzonder is binnen een uur rijden — de hoge sierra, Las Alpujarras, de grotwoningen van Guadix — is er vrijwel niet zonder auto te bereiken.

Begin met wat bezoekers verrast: rijden in het centrum van Granada is ronduit vijandig, en dat is opzet. Het centrum is een milieuzone met cameratoezicht, en de Albaicín en Sacromonte zijn een web van eenrichtingssteegjes met palen, busbaan-only stukken en hellingen waar een onbekende koppeling het op begeeft. De navigatie stuurt je vrolijk een straat in waar je niet legaal mag komen. De regel is simpel: parkeer één keer, aan de rand of in de eigen garage van je hotel, en loop. Bezoek je het Alhambra met de auto, gebruik dan zijn eigen parkeerterrein aan de Ronda Sur in plaats van vanuit de oude stad omhoog te rijden.

Het praktische gevolg is hetzelfde patroon dat in Málaga werkt: huur voor de dagen dat je rijdt, niet voor de dagen dat je slentert. Granada's luchthaven Federico García Lorca ligt 17 km westelijk met een bescheiden aantal balies in de terminal; de stadskantoren liggen bij het treinstation en aan de Camino de Ronda. Veel bezoekers komen in plaats daarvan uit Málaga, een makkelijke anderhalf uur over de A-92, en eenrichtingshuur tussen beide steden kan meestal tegen een toeslag.

Wat de auto ontsluit is werkelijk eersterangs. De A-395 klimt van de stad naar het skistation Sierra Nevada in ongeveer 45 minuten: Europa's hoogste weg, in de zomer berijdbaar tot de Pico Veleta, van december tot april een werkend skigebied en een verbluffend contrast met de kust twee uur zuidelijker. Zuidoostwaarts rijgt de weg de Alpujarras aaneen via Lanjarón, Pampaneira, Bubión en Capileira, witte dorpen tegen de berghelling gestapeld met platte daken in Berberse stijl — een volle dag zonder haast. Oostwaarts over de A-92 ligt Guadix, waar een hele wijk in witgekalkte grotwoningen woont.

Seizoen en timing tellen hier zwaarder dan aan de kust. Granada is een hooggelegen stad: de winters zijn echt koud en de weg naar de Sierra Nevada kan na sneeuwval winterbanden of kettingen vereisen, iets wat de meeste vloten aan de Costa del Sol niet standaard voeren. Vraag ernaar vóór je boekt als een skitrip in januari het plan is. In de zomer geldt het omgekeerde: de Vega bakt, en de Alpujarras-rit is veel prettiger als je vroeg begint.

Begroot parkeren als een echte kostenpost. De ondergrondse garages rond het centrum — bij Puerta Real, de kathedraal en de Triunfo-tuinen — zijn betaald en lopen in het hoogseizoen vol, en straatparkeren binnen de ring is óf voor bewoners óf met parkeermeter en korte maximale duur. Hotels in de Albaicín hebben vaak helemaal geen garage, en de dichtstbijzijnde legale plek kan tien minuten steil klimmen zijn — dat wil je bevestigd hebben voordat je met bagage aankomt. Een compacte auto is de juiste keuze voor deze wegen: de weggetjes in de Alpujarras en de toegangen tot de Albaicín zijn smal, en niets in Granada beloont extra lengte.