Sierra Nevada met de auto: pistes, toppen en de hoogste weg van Spanje

Met de auto de Sierra Nevada in

De toegangspoort is Granada. Vanaf Málaga neem je de A-45 naar het noorden en daarna de A-92 oostwaarts richting Granada — ongeveer twee uur —, sluit je aan op de ringweg A-44 en neem je de afslag naar de A-395, die in zo'n 45 minuten naar het skidorp Pradollano klimt. Vanaf de Costa del Sol en Marbella reken je op ruwweg drie uur van deur tot deur. De A-395 zelf is de ster van de rit: een brede, uitstekend aangelegde bergweg die je in een half uur ruime bochten van de stad naar meer dan 2.000 meter tilt — met de toppen voor je en de vlakte van Granada die zich achter je uitspreidt.

Winterrijden: kettingen, weerbericht en gezond verstand

In de winter blijft de A-395 open en sneeuwvrij geschoven, maar boven de 1.500 meter kunnen de omstandigheden snel omslaan. Als de matrixborden en controleposten kettingen eisen, is dat geen vrijblijvend advies: neem sneeuwkettingen mee of rijd op winterbanden, en bedenk dat veel huurauto's ze niet standaard aan boord hebben — vraag ernaar bij het boeken. Check het weer en de toestand van de weg voor vertrek, tank vol in Granada en houd speling in je planning: op sneeuwweekends kruipt het verkeer de berg op. Een SUV of automaat maakt de klim merkbaar relaxter.

Parkeren bij Pradollano

Pradollano, het resortdorp op zo'n 2.100 meter, is waar vrijwel iedereen parkeert. Bij de ingang van het dorp liggen betaalde terreinen en garages, op een korte wandeling of shuttlerit van de liften. Het addertje is de capaciteit: in winterweekends en op feestdagen kunnen ze halverwege de ochtend vol zijn, waarna je naar overloopterreinen lager op de berg wordt verwezen — mik op piekdagen dus op aankomst vóór 9:00 uur. In de zomer zijn dezelfde parkeerplaatsen rustig en kun je bovendien doorrijden naar de uitwijkplaatsen rond de Hoya de la Mora, het startpunt van de paden boven de 2.500 meter.

Winter: skiën aan de zuidrand van Europa

De Sierra Nevada is het zuidelijkste grote skigebied van Europa, en dankzij de hoogte — pistes tot ruim boven de 3.000 meter — loopt het seizoen doorgaans van december tot april. Meer dan honderd kilometer piste bedient elk niveau, en het licht is puur Andalusië: skiën onder een diepblauwe hemel, soms met de Middellandse Zee in zicht vanaf de hoogste stations. De klassieke truc die alleen met een auto makkelijk is: berg en stad combineren — 's ochtends op de sneeuw, dan de A-395 af voor een middag Granada en 's avonds een tapasronde.

Zomer: wandelen boven de drieduizend meter

Zodra de sneeuw smelt, verandert de Sierra Nevada in een van de grootste hooggebergtespeeltuinen van Spanje. Vanaf de Hoya de la Mora, boven Pradollano, lopen paden richting de Veleta en het nationale park in; de Mulhacén, met 3.479 meter de hoogste top van het vasteland, benader je vanaf de zuidkant. Let op: het hoogste stuk van de oude topweg is voor privéauto's afgesloten om het park te beschermen — je parkeert en gaat te voet verder of met de pendeldiensten van het park. De ochtend is het beste moment; 's middags kunnen heiigheid en zomeronweer opsteken. Ook zonder wandelschoenen is de rit omhoog het alleen al voor het uitzicht waard.

Combineer met Granada en de Alpujarras

Met een auto wordt de Sierra Nevada het middelpunt van een prachtige lus. Granada en het Alhambra liggen aan de voet van het gebergte — een moeiteloos duo op één dag; boek Alhambra-tickets wel ruim van tevoren. Op de zuidflank vormen de dorpen van de Alpujarras — Pampaneira, Bubión en Capileira, trapsgewijs in de Poqueira-kloof — een heerlijk langzame rit langs witte gehuchten en terrasvormige dalen. Terug naar de kust rijd je via de A-44 richting Motril en volg je de kustsnelweg westwaarts langs Nerja naar Málaga en Marbella: van sneeuw naar zee in een uur of twee.

Praktische tips voor je omhoog rijdt

De berg vraagt om een beetje respect, zelfs bij perfect weer. Reken op een flinke temperatuurval: in Pradollano kan het 15 graden kouder zijn dan aan de kust — gooi dus warme laagjes in de kofferbak, ook voor een zomers ritje naar de zonsondergang. De zon is fel op hoogte: een zonnebril en zonnebrand doen er in februari net zo toe als in augustus. Tank vol in Granada voor de klim, neem water mee, en als iemand in de auto snel wagenziek is, zullen de eindeloze bochten van de A-395 dat genadeloos blootleggen — de voorstoel en een gelijkmatig tempo helpen. Schakel bergafwaarts terug naar een lage versnelling en laat de motor remmen in plaats van een half uur op het rempedaal te hangen. Houd in de winter een halve dag speling aan: stormen sluiten af en toe het bovenste stuk van de weg tot de sneeuwschuivers klaar zijn. En check vóór een skitrip de openingsdata — het begin en einde van het seizoen schuiven elk jaar mee met de sneeuw. De beloning voor die flexibiliteit is echt: op weinig plekken in Europa passen hooggebergte en Middellandse Zee in dezelfde dag.